دو بيتی های لری از شاعران گمنام لر

ا دوسه کم بنشين و در حونه

می ترسم نامحرمی چش وت بشونه

ايمشو دو سه شوه نميره خآوم

دوسکه قسم حرده کرده جآوم

او نهال حوشک بيم و باغ بی نهالم

رت بوئيت و باغو تاکی بنالم

او دياری که ناره يه چش سياهی

اوچنه خرآو بکه باد فنایی

ا دوسه ديری بيا مردم د داغت

نونم هيسی کجا بيام سراغت

اسب چوبی بياريت بکيم سوارم

ای سفر که حام ميرم ور گشته نارم

ار بيارن يوسف مصری و بازار

مه که دارم چی تونی نيسم خريدار

ای دوست کمتر بشين دم در خونه

می ترسم نامحرمی تو رو ببينه

امشب دو سه شبه نمی گيره خوابم

دوست قسم خورده ام کرده جوابم

آن نهال خشک و آن باغ بی نهالم

برويد به باغبون بگيد تا کی بنالم

آن دياری که نداره يک چشم سياهی

آنجا را خراب کنه باد فنايی

ای دوست مسافرم بيا مردم ز داغت

نمی دونم کجا رفتی بيام سراغت

اسب چوبی (تابوت) بياريد وبکنيد سوارم

اين سفر که دارم ميرم برگشتی ندارم

چون بيارند يوسف مصری به بازار

منکه دارم چون تويی نيستم خريدار